De Sis-kaart is eigenlijk een sociale identiteitskaart waarbij de afkorting SIS staat voor Sociaal Informatie Systeem. Niet zelden kom je in contact met een of andere instelling van sociale zekerheid (ziekenfonds, werkeloosheidsdienst, hospitaal,…)
Om deze contacten te vergemakkelijken werd in 1998 de Sis-kaart in het leven geroepen. Probeer je Sis-kaart – net als je gewone identiteitskaart – steeds op zak te hebben. Je hebt je Sis-kaart onder meer nodig :
-
bij de apotheker
-
in het ziekenhuis of de polikliniek
-
bij andere zorgverleners zoals artsen, kinesisten , tandartsen…
-
bij het ziekenfonds …
De apotheker gebruikt je Sis-kaart om het gedeelte van de kostprijs van geneesmiddelen, dat ten laste valt van uw ziekenfonds rechtstreeks aan uw ziekenfonds, te vorderen.
Op die manier hoef je zelf geen extra inspanningen te leveren. Belangrijk is dat wanneer je medicatie haalt voor iemand anders dan je zelf, je de Sis-kaart van de betrokken persoon bij hebt. Indien dit niet het geval is, kan de apotheker de meerprijs niet rechtstreeks vorderen bij het ziekenfonds en dien je die zelf op te leggen. Bij diefstal, verlies of beschadiging van uw Sis-kaart dien je contact op te nemen met je ziekenfonds. Daar krijg je, in afwachting van een nieuwe Sis-kaart , een voorlopig bewijs dat aantoont dat je in orde bent. Iedereen, dus ook baby's, dienen een Sis-kaart te hebben. Bij overlijden van een persoon dienen de nabestaanden de Sis-kaart van de betrokkene in te leveren bij het ziekenfonds.